En horas baixas

teño que pensar que o noso lar o noso universo as estrelas o pouquiño mundo que conocemos non podemos abarcalo non entendemos nin o 0,ooo1% do seu funcionamento . Permanecemos quietos parados minimos . Non somos nadie

Enxebre

Este que vedes e o meu forno . E un forno de pedra alimentado con leña ,e sobre todo con moitisimo cariño ,vedes as empanadas dan ganas das comer .Esta situado en Petin de valdeorras Ourense ,quedan pocos coma el e este tamen morrera algun dia .

Eu inda o traballo pero como todo o bon acabase ,a sociedade moderna non quere ir aspacio ,vai a unha velocidade de vertigo .E o meo forno necesita tempo pra mimar o pan que coce . Oxala lle queden ainda anos de lume.

fun do vento

o vento en Galicia e un tesouro . Pra nos os galegos o vento e compañeiro ruidoso si , mais un bo amigo conta relatos dos nosos ancestros arcanos de sinceridad , de mentiras ,de trasnos ,de demos ,de bruxas desconocidas ,de delirios .Sobre todo intimo e familiar cercano envolvente . Medo non e palabra pero nos somos misteriosos e a veces calados esperando o non visto a irrealidade o ignoto somos galegos .